Αρκετές φορές, η αυστηρή και δογματική προσήλωση σε ένα και μόνο ψυχοθεραπευτικό μοντέλο μπορεί να περιορίσει τον πλούτο που μπορεί να προσφέρει η εμπειρία της ψυχοθεραπείας. Ένας συνθετικός ψυχοθεραπευτής ξεκινά με τη λογική πως οι άνθρωποι είναι περίπλοκα και πολυπαραγοντικά όντα και μπορούν να γίνουν κατανοητοί σε διαφορετικά επίπεδα. Η σύνθεση στην ψυχοθεραπεία δεν είναι ένα ακόμη ψυχοθεραπευτικό μοντέλο αλλά η επιλογή ενός θεραπευτή για το ποιο μοντέλο (ή σύνθεση διαφορετικών μοντέλων) δουλεύει για τον θεραπευόμενο.
Η συνθετική προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία αντιμετωπίζει το άτομο με έναν τρόπο ολιστικό. Ο θεραπευτής, αρχικά, κάνει μία εκτίμηση όλων των πτυχών της ζωής του θεραπευόμενου και στη συνέχεια, σε συνεννόηση με τον θεραπευόμενο ιεραρχούν τις πτυχές στις οποίες υπάρχουν προβλήματα που προκαλούν ψυχολογική δυσφορία και ξεκινούν να τις αντιμετωπίσουν. Σε μία συνθετική ψυχοθεραπεία, ανάλογα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο θεραπευόμενος, ο θεραπευτής μπορεί να αντλήσει από μία σειρά ψυχοθεραπευτικών θεωριών και τεχνικών στις οποίες είναι εκπαιδευμένος, χωρίς να ακολουθείται κατά γράμμα το συγκεκριμένο πρωτόκολλο μίας συγκεκριμένης ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης.